Şifalı Bitkiler: Devedikeni

[Shy]

DEVE DİKENİ

İki Yıllık, 0,3-1,5m, Ca,Ho,Na,Tohumları, Otu

Devedikeni, Mariendistel, Silybium marianum, Syn: Carduus marianum

This image has been resized. Click this bar to view the full image. The original image is sized 854x710.


Karaciğer dikeni Safra dikeni
Ak kız
Kadın dikeni
Kengel
Meryem ana dikeni

This image has been resized. Click this bar to view the full image. The original image is sized 800x1125.

Familyası: Bileşikgillerden, Korbblütler, Asteraceae

Drugları: Devedikeni meyvesi (tohumu); Silyi mariane fructus
Devedikeni otu; Cardai mariae herba
Devedikeninin genellikle meyveleri (tohumu) çay, tentür ve natürel ilaç yapımında kullanılır. Otundan ise nadiren çay yapılır.


Giriş: Devedikeni Bileşikgillerin alt grubu olup bu grupta olan Marianumgillerden?dir. Devedikeni bu grupta bilinen ve kullanılan en önemli türdür. Bazı yörelerde kengel diye anılmaktadır. Bu da köklerinden kengel sakızı elde edilen esmer çiçekli diken (kengel sakızı dikeni) ile karıştırmamak gerekir. Yine Batı yörelerde bitki kangal ismi ile anılır. Oysa kangal (eşek dikeni) ile anılan bitki sapı soyulduktan sonra yenir ve yaprakları grimsi beyazdır. Türkçe bitkinin Devedikeni denmesinin nedeni bu bitkiyi devenin çok sevmesidir. Latince Marianum ismi ile anılması ise Meryem ana nedeniyledir. Devedikeni ile ilgili araştırmaları muhtemelen İbn-i Sina yapmıştır. Çünkü Türkçe kitaplarda Devedikeninin safra ve karaciğer rahatsızlıklarını iyileştirdiği beyan edilmiştir. Hemopati doktoru Altschul 1864, Hahnemann 1940 ve Rademacher 1955 yapmışlar ve onları modern klinik araştırmaları takip etmiştir. Vatanının Güney batı Asya ve Doğu Karadeniz bölgeleri olup buradan dünyanın hemen her yöresine yayılmıştır.


Botanik: Devedikeni 2 yıllık bir bitki olup; 1. yıl sadece rozet şeklindeki yapraklara sahiptir ve 2. yıl çiçek açar. Bitki dikine yükselir ve az çatallaşan bir yapıya sahiptir. Yaprakları gövdeye oturmuş olup kenarları derin loplu, dişli ve kertikli olup, diş ve kertiklerinin ucunda sivri dikenleri bulunur. Yapraklardaki ve loplardaki damarlar ve damarların çevresi beyaz renkte, gri, kalın kısmı ise yeşil renkte olduğundan sadece bu özelliği bu bitkiyi diğer bitki türlerinden ayırır. Gövde yuvarlak, çatalı ve boyu 30-150cm arasında yer yer beyaz renkli fakat genellikle yeşil renktedir. Çiçekleri 10-15cm çapında genellikle kan kırmızısı renkte, nadiren pembe veya kiraz çürüğü renginde, ince, uzun, püskül şeklindeki taç yaprakları ve onu saran kupa yaprakları yeşilimsi ve sivri diken şeklindedir. Meyveleri 6-7mm uzunluğunda, 2-3mm eninde, yumurta şeklinde, grimsi esmer veya açık siyahımsı renkte olup bir demet grimsi beyaz tüycükler baş kısmına dizilmiştir. Bu tüycükler sayesinde hafif rüzgarlı havalarda meyveleri açarak çevreye yayılırlar.


Yetiştirilmesi: Mart ve Nisan ayında tohumları direkt bahçe ve yahut da tarlaya dikilebilir ve yahut da Şubat?ta kasa, saksı, çamlık, yastık veya seralara dikilir ve büyüyen fideleri Nisan?da bahçe veya tarlalara dikilir. Devedikeni hem kuru hem de nemli topraklarda yetişebilir. Önemli olan güneşli bir yere ekmektir.


Hasat zamanı: Ağustos ayından itibaren olgunlaşan Devedikeni meyveleri topuz şeklinde olan kafaların üst kısmından hafif açılarak beyaz tüycüklerini göstermeye başlar. Bu işaret devedikeni tohumlarının olgunlaştığı anlamına gelir ve bu şekildeki kafalar Ağustos?tan itibaren Ekim ayına kadar toplanır ve kurutulduktan sonra dövülerek tohumları çıkarılır ve mümkün ise porselen kaplarda muhafaza edilir.


Birleşiminde: Geniş bilgi: Şifalı Bitkiler ve Alternatif Tıp isimli kitabımızda mevcuttur.
Araştırmalar: Geniş bilgi: Şifalı Bitkiler ve Alternatif Tıp isimli kitabımızda mevcuttur.

Tesir şekli: Geniş bilgi: Şifalı Bitkiler ve Alternatif Tıp isimli kitabımızda mevcuttur.

Kullanılması:
a) Araştırmalar göre Devedikeni tohumu veya tohum ekstresi başta kimyasal maddelerin (kimyasal ilaçlar=tetraklorkarbon, Galactosamin, Thioasetamid, Praseodym, Paracetamol, Azothioprin, Indometachin, İzoniazid, Lorazepam, Tolbutomid, Clofibrat, Estradiol, Halothan, Fosfatasit alt türevleri ve Benzpyren) zehirli mantarların ve alkolün karaciğeri zehirlemesine ve siroza karşı kullanılır.
b) Komisyon E?nin 13/03/1986 tarih ve 50 nolu Monogafi bildirisine göre Devedikeni tohumu, ekstresi veya natürel ilaçları başta; kronik iltihaplı karaciğer hastalıkları (hepatit) ve siroza karşı kullanılır.
c) Homeopati?de; Devedikeni tohum tentürü başta; karaciğer veya safra rahatsızlıkları, siroz, safra taşı, safra koliti, sarılık, kabızlık, kepitoplardamar tıkanması, varis, basur ve baldır ülserine karşı kullanılır.
d) Devedikeni tohumu halk arasında karaciğer ve safra rahatsızlıkları, varis, basur, migren, alkolün kimyasal ilaçların ve zehirli mantarın sebep olduğu karaciğer zehirlemesine karşı kullanılır.
e) Komisyon E?nin 11/03/1992 tarih ve 49 nolu Monografi bildirisine göre Devedikeni otu (yaprak ve çiçekleri) karaciğer ve safra rahatsızlıkları, sarılık (hepatit), safra koliti, dalak rahatsızlığı ve böğür batmasına karşı kullanılır.


Açıklama: Genellikle ormanda yetişen tabak gibi şapkası ve silindir gibi gövdesi olan büyük mantar çok zehirlidir ve takriben 10mg α-Amanitin içerir. Bu zehir zamanında (24 sa içinde) tedavi olamayan kişiyi öldürebilir. Bu zehir karaciğerde RNA-polimerazenin(Enzim) oluşmasını engeller ve hasta 12-24 saat içinde ölebilir. Eğer hemen Devedikeni tohumu ekstresinden elde edilen Silybinin(Legolan) ile damardan infüzyonla (serum damardan verilir) tedaviye başlanır ise Silybinin zehirli maddeyi (α-Amanitin) enzimden (RNA-polimeraze) uzaklaştırır ve böylece karaciğer yeniden protein yapmaya başlar ve hasta kurtulur. (Rationale Phytotherapie 239 ve Phytopharmaka 180) Silybinin (Legalon) damardan verilmesi kişinin ağırlığı ile orantılı olarak artar. Kişinin kg ağırlığına 20mg Silybinin gerekir. Mesela 70kg ağırlığındaki bir kişiye 1400mg Silybinin gerekir ve bunun günde 4 defa iki saat süren infüzyonla yapılması gerekir.

Çayı: Devedikeni tohumunu birleşimindeki Silymarin türevleri çayın demine geçmez. Bu nedenle Devedikeni tohumları önce karabiber değirmeninde öğütülür veya havanla dövülerek toz haline getirilir. Devedikeni tohumlarının tozundan iki kahve kaşığı demliğe konur ve üzerine 300-400ml kaynar su ilave edilir ve 5-10dk demlenmeye bıraktıktan sonra süzülerek içilir.

Çay Harmanları;

Homeopati?de: Devedikeni tohumundan 50gr havanda dövülerek ezilir veya karabiber değirmeni ile öğütülerek bir şişeye konur ve üzerine 250ml %70?lik alkol ilave edilerek güneş ışınlarından uzakta muhafaza edilirken (iki günde bir çalkalanır) sonra süzülerek Homeopati?de <<Cardus marianus>> ismi ile anılan tentürü elde edilir. Bu tentürden günde 3-5 defa 10-15damla 4-6hafta süreyle alınır.