Sorunu değil; çocuğu çözmeye çalışın

[Shy]

Gün içinde farklı zamanlarda çocuklarla ilgili birçok sorunla karşılaşıyorsunuzdur. Açıkçası birçok ebeveyn çocuklarından yani onları anlamaya çalışmalarından ziyade yaşadıkları sorunlarla ilgilendiklerinden dolayı sürekli sorun yaşarlar veya yaşadıkları hemen her duruma problem gözü ile bakarlar. Annelerin bu şekilde davranarak sabırlarını tükettikleri ve kendilerini duygusal anlamada yorgun hissettiklerinden dolayı çocukları ile zaman geçirmekten zevk alamadıkları görülür.
Sadece soruna odaklanıp çözüm arayışına giren ebeveynler o an için çözüm üretebilseler bile genel anlamda çocukta doğru davranış kalıbını yerleştiremezler. Hatta kimi zaman çocukta daha ciddi problemlerin oluştuğunu görürüz. Şöyle bir örnekle açıklayacak olursak; markette alışveriş yaparken, çocuğu çok yüksek sesle ağlayan ve çevreye karşı mahcup olduğunu düşünen bir anne düşünelim. Bu anne şayet çocuğunu susturmak için çocuğunun dediğini yapacak olursa ağlama davranışını pekiştirmiş olur. Belki çocuğunu o an için susturmuş olur; fakat sorun daha da büyümüş şekilde çocuğun davranışlarına yansır.
Bu durumda annenin o anki sorunu çözmek yerine davranışın kendisine odaklanması ve genel anlamda bu sorunu çözmek üzere belki o ortamdaki mahcubiyetine katlanması daha sağlıklı olur.
Aynı durumla baş başa kalan bir diğer annenin, çocuğunun dediğini yapmadığını; fakat çocuğuna bağırarak veya çocuğunu tehdit ederek o an için çocuğunu susturduğunu düşünelim. Bu şekilde de belki çocuğun ağlama davranışı pekişmez; fakat çocukta daha farklı problemler oluşur.
Mesela ebeveynden intikam alma arzusu veya kişilikte zayıflama gibi. Bu tarz örnekler artırılabilir. Bu tarz durumlarda yapılması gereken çocuğun rencide edilmeden doğru davranış kalıbını öğrenmesini sağlamak ve doğru davranış kalıplarını çocuğun hayatına işlemektir. Bu sebeple anlık tepkiler verilmemeli, düşünerek davranılmalı ve kendisini çocuğunun yerine koyarak uygun yaklaşımlar sergilenmelidir.
Tüm bunların yapılabilmesi için de evvela çocuğu anlamak ve neyi niçin yaptığını bilmek gerekir. Sonrasında da her iki ebeveynin ortak hareket etmesi ve kararlı davranmaları gerekir